Aan de rand van Utrecht ligt De Moestuin: een terrein met kassen, groentebedden, een winkel en een restaurant. In de Oranjerie worden bruiloften en feesten gehouden. Buurtbewoners komen er hun eigen groenten oogsten. Eline werkt hier bijna vijf jaar. Ze plant evenementen, beantwoordt aanvragen, zet berichten op social media en heeft dagelijks klanten aan de lijn. Toch zit ze niet alleen achter een computer. “Je loopt hier veel rond en spreekt veel mensen,” zegt ze. “Dat maakt het leuk.” De Moestuin is geen gewone horecazaak en winkel. Het is een sociale onderneming waar ruim honderd mensen meewerken met een afstand tot de arbeidsmarkt. Hier heten zij deelnemers, omdat zij deelnemen aan een arbeidsmatig traject.
Trots op het werk
Deelnemers werken in de tuin, de winkel, het Lunchcafé of de keuken. Sommigen komen uit een burn-out, proberen weer normaal dag/nacht ritme in hun leven te krijgen en anderen zijn hier voor sociaal contact. Er zijn trajectbegeleiders die met hen bespreken hoe het gaat en welke stappen ze willen zetten. “Het is mooi om te zien hoe mensen groeien,” zegt Eline. Soms zie je dat in kleine dingen. “In het Lunchcafé werkt een deelnemer die mij weleens helpt met social media. Als je ziet hoe trots hij is op zijn werk. Dat is echt bijzonder.”
Van tandartsassistente naar moestuin
Eline kwam niet rechtstreeks uit de groentebedden. Ze begon in de horeca, deed daarna administratie bij een groothandel in bouten, moeren en schroeven en werkte een tijd als tandartsassistente. Daarna terug naar de administratie bij een groot bedrijf. “Daar was ik op een gegeven moment wel klaar mee.” Toen ze een vacature van De Moestuin zag - voor een combinatie van marketing, sales en administratie - reageerde ze. Het bleek een goede keuze. “Het is een bijzondere plek. Je werkt met heel veel verschillende mensen en de sfeer is relaxt.” Ze werkt er samen met collega Sanne, met wie ze inmiddels ook bevriend is geraakt.
De bruiloften
Het leukste aan haar werk vindt ze de bruiloften. “Dat zijn zulke persoonlijke feesten.” Sommige bruidsparen bedenken krankzinnige dingen. Zo vouwde én hing een stel vorig jaar duizend papieren kraanvogels op in de Oranjerie; een symbool voor geluk. Een ander bruidspaar deed de openingsdans op rolschaatsen. En er was een queer stel dat hun hele bruiloft in regenboogthema organiseerde. Zelfs de bloemenmeisjes (mannen), waren uitgedost in regenboogregenpakken. “Na afloop gingen ze met een regenboogbakfiets de stad in.”
Met de seizoenen mee
Het restaurant werkt met wat er uit de eigen tuin komt. Alles is biologisch en vegetarisch. Dat betekent soms dat Eline verwachtingen moet bijstellen. “Af en toe wil iemand een feest met bijvoorbeeld een varken aan het spit. Dan moeten we uitleggen dat dat hier niet kan.” Maar de meeste bezoekers komen juist voor die filosofie. Eline werkt drieënhalve dag per week en heeft twee jonge kinderen. Wat haar werk bijzonder maakt, zegt ze, is de plek. Daar is iets magisch mee. “Hier werken zoveel verschillende mensen. En iedereen mag gewoon zichzelf zijn.”