De 3D-printer zoemt onophoudelijk in het appartement van Sam van Dalen in Amsterdam-Noord dat tegelij kertijd zijn werkruimte is. Hij tikt op het apparaat: nog vijfeneenhalf uur, lacht hij. En dan is er dus weer een heel nieuwe schoen gemaakt van al die draden filament die erachter hangen.

Virtual realitybril
Het is het leven van Sam van Dalen die toegeeft soms meer te werken dan te leven in zijn woning. “Vaak sta ik ’s nachts om een uur of drie met een virtual reality-bril op te ontwerpen. Het is laat, maar ja, ik wil toch verder. En dan sta ik weer op de keukenvloer een stuk stof te snijden.”

Nike of Jordan
En terwijl de 3D-printer - ‘eigenlijk de makkelijkste collega die je je kunt bedenken’- nog steeds zoemt, verhaalt Sam over hoe het begon. Dat hij als middelbare scholier weleens spijbelde om in de rij te gaan staan voor Solebox in het centrum van Amsterdam omdat er net een nieuwe sneaker van Nike of Jordan uitkwam. “Ik besteedde al mijn geld van mijn bijbaantje aan die schoenen. Toen ben ik zelf maar gaan ontwerpen.”

Screenshots
Sam begint zoals dat gaat bij een twintiger. “Ik zat uren op YouTube en Instagram. Tien mensen op de wereld zijn er goed in. Van hen maakte ik screenshots van hun Instagramstories. Die plakte ik dan chronologisch achter elkaar in een pdf-bestand en dat was dan mijn handleiding voor het maken van schoenen.”

Stekels
De schoenen van Sam zijn geen makkelijk zittende instappers of sober ogend schoeisel met veters. Nee, de ontwerpen zijn felgekleurd en opvallend. En soms met puntige stekels. Tenminste, de schoenen die hij een jaar geleden maakte rond zijn afstuderen. Hij laat zijn afstudeerwerk zien: een schoen met verschillende soorten stekels in allerhande kleuren. “Maar mijn stijl is inmiddels veranderd”, zegt hij. “Mijn basisregel is: ik maak nooit een schoen die is geïnspireerd op een andere schoen. Ik wil constant verrast worden.”

Creativiteit
Sam werkt ook in een Carhartt-winkel en geeft les op de academie waaraan hij zelf is afgestudeerd. Hij krijgt subsidie voor het maken van verschillende ontwerpen. “Een leuke positie bij een groot schoenenmerk zou mooi zijn als er genoeg vrijheid is voor creativiteit. Ik droom over een werkplaats of winkel in de stad. Het zou leuk zijn als de halve wereld straks op mijn schoenen loopt, maar dat is niet de enige reden dat ik ontwerp. Als ik het niet vet vind, ga ik het niet maken. Niet iedereen hoeft het mooi te vinden, liever niet eigenlijk.”

Pensioen
Al het verdiende geld gaat nu nog naar apparatuur. “Liever dat dan op wereldreis gaan. Ik ben 23 en heb nog geen idee wat er gaat gebeuren. Over vijf jaar ga ik over mijn pensioen nadenken. Ik heb nu zoiets van: als ik mijn ontwerpen eerst laat lukken dan gaat dat goedkomen."