Haarlem is een bestemming geworden. Niet alleen voor dagjesmensen en toeristen die Amsterdam te vol vinden, maar ook voor mensen die een stad zoeken met verstilde grachten, monumenten én winkels die eigen zijn. Dat zie je in de Kruisstraat. Waar een stoet wandelaars en fietsers voorbijtrekt aan RunX, de hardloopwinkel van Rob Vreenegoor. “Het is hier veel drukker geworden,” zegt hij. “Toen ik hier in 2011 kwam, waren er hier vooral uitzendbureaus. Nu is het een aantrekkelijke winkelstraat.” Dat merk je. Veel spontane binnenlopers. Soms voor hardloopschoenen, soms omdat ze een sneaker zoeken om de hond uit te laten, soms vragen ze om een zwembroek of tennisballen. Rob schudt van ‘nee’ die verkoopt hij niet.

Pippi Langkous
Hardlopen was ooit overzichtelijk, zegt Vreenegoor. “Je kocht schoenen, trok een broekje aan en ging.” Die eenvoud is gebleven, maar de sport is breder geworden. Hij ziet nieuwe doelgroepen. Veel meer vrouwen. Maar ook mensen die het naast een teamsport doen. Die één of twee keer per week lopen. Wat hij zelf de ‘Pippi Langkous-lopers noemt. ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’. “Vaak draait het niet alleen om de sport,” zegt hij. “Maar om samen lopen. Koffie erna. De gezelligheid.”

Jezelf voorbijlopen
Zelf begon Rob anders. Tot zijn twintigste voetbalde hij, daarna ging hij pas echt hardlopen. Atletiek. Van 400 meter tot marathon. Zes dagen per week trainen. Zijn beste tijd liep hij in Berlijn: 2.49. “Ik was geen ideaal looptype,” zegt hij. “Dikke bovenbenen, voetbalkuiten. Maar ik haalde een redelijk niveau”. Zijn winkel draait niet om schoenen. “Die kun je overal kopen, zegt jij.” Wat hij verkoopt, is advies. Tijd. Aandacht. Loopanalyses. Tips over looptechniek. Naar buiten gaan om ze te voelen en te vergelijken. En eerlijk zeggen wanneer iemand te snel wil. “Belangrijk is de belastbaarheid. Wat kan je lichaam aan? Je moet wennen aan schokbelasting. Ga je te hard, dan loop je jezelf voorbij.”

Mensen veranderen door hardlopen
Rondom de winkel bouwde hij een netwerk op: fysiotherapeuten, loopgroepen, atletiekverenigingen. Er zijn clinics, morning runs met koffietentjes in de stad en één keer per jaar de RunX Summer Run. “Je kunt wachten tot mensen binnenkomen,” zegt hij. “Of zelf naar buiten.” Wat hem het meest plezier geeft, zit niet in tijden of afstanden. “Ik zie mensen veranderen. Expats die via hardlopen contacten krijgen. Introverte mensen die loskomen.” Hij glimlacht. “Na een half uur lopen relativeren ze de dag. Dan denken ze: was het de moeite waard?”

Meestal wel.