Loopt Christianne haar tuinhek door, dan staat ze middenin een bos. Wandelt ze vijf minuten verder, dan hoort ze vrijwel niks. Vooral hartje winter, als een dik pak sneeuw elk geluid dempt. “Dan hoor je alleen het knerpen van de sneeuw onder je voeten.” Haar huis staat in het hart van Zweden, in Hovra vlakbij Ljusdal in de provincie Gävleborgs Iän, op zo’n drieënhalf uur rijden van hoofdstad Stockholm. Ze woont er met haar man Axel en hun kinderen Lucie, Sam en Vesper. “Het is hier prachtig”, zegt ze enthousiast. “En ook vooral rustig. Het leven is hier minder gehaast dan in Nederland.” Kouder is het er ook. “In de winter is het hier al gauw tot zo’n 24 graden onder nul. En zelfs dan moeten we naar buiten, alleen al voor onze honden.” Soms is het dan wel oppassen: “Kleine kindervoetjes bevriezen sneller dan die van grote mensen. Maar we zijn er inmiddels goed op voorbereid.”

Leeftempo
Ze kwamen al vaker in Zweden voor vakantie. Dat beviel zo goed dat ze in 2022 – na opnieuw een paar heerlijke vrije weken – tegen elkaar zeiden: waarom gaan we hier niet wonen? Nu, na inmiddels drie jaar, voelt Zweden heel goed. “Het leeftempo ligt er een stuk lager dan in Nederland. Niemand heeft haast, het moet niet allemaal vandaag. Niemand laat zich ook opjagen. Heb je een probleem dat moet worden opgelost door iemand anders? Zweden zijn aardig en helpen je graag. Maar ze gaan er niet per se harder van lopen. Ik voel me prettiger bij dit tempo.”

In Nederland hadden de twee vaak het idee in een ratrace te zitten. Ze werkten allebei bij de Koninklijke Luchtmacht. “Steeds weer een rangetje hoger, zoals dat gaat. Ik ging in Den Haag werken, moest om zes uur de deur uit en was dan pas net voor zevenen thuis. Axel een halfuurtje eerder. Het was met drie jonge kinderen alleen maar rennen en vliegen. Want naast het werken moet er nog zoveel meer. Ik dacht op een gegeven moment: waar zijn we nou allemaal mee bezig?”

Husky’s
Zweden trok ze altijd al erg aan. “We waren al op verschillende plekken in het land op vakantie geweest. In de winter vaak met onze husky’s. Om ze te trainen. Vijf hadden we er, nu negen. We werden verliefd op het land.” Wat belangrijk was in de zoektocht naar een ideale plek voor het gezin, was sneeuw. “Ten zuiden van Stockholm is het weer vergelijkbaar met Nederland en áls we zouden gaan verhuizen, wilden we het sowieso helemaal anders doen. Met ander werk én ander weer.” Avontuurlijker, vooral. “We werden gegrepen door de prachtige natuur en de vele mogelijkheden die er zijn om de natuur te beleven.”

Perfect
Nu runnen ze hun B&B ‘Hovra Vandrarhem’ en het naastgelegen café. Daarnaast organiseren ze groepsreizen door Zweden, ook voor families met hoogbegaafde kinderen. Maar daarover verderop meer. Het was eerst nog een zoektocht naar de ideale manier van leven in Zweden. Christianne en Axel dachten eerst aan een camping maar keken ook bij een hotel. Vaak was de omgeving toch nét niet wat ze ervan verwachtten. En de camping leek een droomplek te zijn, maar was veel te ver van de school voor de kinderen: dik drie kwartier rijden. Daarom werd het Hovra. “Dat ligt net noordelijk genoeg voor het weer dat we zochten. En de school is op tien minuten. Perfect!”

Spaarcenten
Zo belandden ze in het kleine plaatsje in midden-Zweden. Ook met het idee: we proberen het, wat kan er misgaan? En gaat het mis dan verkopen we de boel weer. “Want zo staan we er wel in.” Niettemin was het een heel proces. “En met kinderen erbij ga je toch voorzichtiger te werk. Hoe hard zouden ze hun vriendjes in Nederland gaan missen? Veel komen er nu langs.” 

Ook financieel moesten ze goed kijken en rekenen. “We waren in elk geval niet van plan om onze laatste spaarcenten aan de verhuizing uit te geven. Ik heb altijd bijbanen gehad voordat ik bij Defensie aan de slag ging. En ik heb gewerkt in de horeca en de detailhandel, bij de Intersport. Axel werkte dan weer in een muziekwinkel in Noordwijk en was gitaarreperateur.” 

Elastische lijn
Missen doet ze de Luchtmacht soms. “De gesprekken met fijne collega’s bij de koffieautomaat nog het meest. Zweden zijn sowieso gereserveerder. Vriendelijk wel, ze zullen je altijd helpen. Maar het opbouwen van hechte vriendschappen is niet makkelijk.” In Den Haag was er nog het gevoel van dichtbij het vuur zitten. Wat er speelt in Nederland en de wereld krijg je nu mee van ver, van de tv.” 

Geen gesprekjes bij de koffieautomaat meer voor Christianne, maar lange tochten door de sneeuw met Siberische husky’s – de honden ervoor aan een elastische lijn. Het maakt de hike makkelijker: de honden trekken je als het ware omhoog. “Mensen vinden het fantastisch om dat te ervaren.” Ook zonder sneeuw, tijdens hikes in de zomermaanden.

Avontuurlijke groepsreizen
Naast hun werk in de B&B organiseren Christianne en Axel avontuurlijke groepsreizen in Zweden, waarin rust, natuur en verbinding centraal staan. De reizen bestaan uit uiteenlopende buitenactiviteiten in de uitgestrekte Zweedse wildernis. Denk aan kanovaren, ziplinen, snowboarden, sleehondentochten, kaartlezen en kampvuren maken. “We bieden geïnteresseerden een pakket aan met verschillende activiteiten die ze kunnen ondernemen”, vertellen ze. “Zelf blijven we waar nodig op de achtergrond. Mensen willen de rust ervaren en niet in de haast gezogen worden.”

Hoogbegaafde kinderen
Naast het reguliere programma bieden Christianne en Axel ook vakanties aan die speciaal zijn afgestemd op hoogbegaafde kinderen en hun ouders. De inspiratie daarvoor komt uit hun eigen gezin: “Ons oudste kind is hoogbegaafd; zij zat in Nederland op een school voor speciaal onderwijs. Voor zulke kinderen zijn vakanties niet altijd even leuk. Ze vinden soms weinig aansluiting.” 

In Zweden blijkt dat anders. “Wat we merken, is dat deze kinderen hier onderling veel plezier kunnen hebben. Het is hier rustig. Ga je het bos in, dan gaat de telefoon aan de kant en ga je met een kaart en kompas op pad. Zo maak je gemakkelijker contact met je kind. Het organiseren van dit soort reizen geeft echt een extra verdieping aan onze organisatie.”

Villa met zwembad
Christianne ziet zichzelf dit nog zeker tien jaar doen in Zweden. “Ik ben 37, Axel is 43. We spreken steeds beter Zweeds en voelen ons hier steeds meer thuis. Maar wie weet willen de kinderen later wel allemaal in Nederland gaan studeren. Dat kan natuurlijk.” 

Over hun pensioen denken ze al wel na, maar ze hebben het zeker nog niet tot achter de komma uitgestippeld. “Als je emigreert, krijg je voor de jaren in het buitenland minder AOW. Ik vind nadenken over later wel belangrijk, maar dat zien we tegen die tijd wel. Ik hoef later geen villa met een zwembad. In Zweden zit de huizenmarkt sowieso heel anders in elkaar: hier kun je nog een boerderij kopen voor vijftigduizend euro. In Nederland heb je daar bij wijze van spreken nog niet eens een garagebox voor. Dat geeft hier dus ook de nodige mogelijkheden.”