Hard werken zit in zijn DNA. Hij komt uit een familie die zich al zevenhonderd jaar bezighoudt met landbouw in Iran. Ze verbouwen saffraan, een traditie in de regio. Zijn grootvader nam dit stokje honderd jaar terug over. “Sommige familieleden zijn alleen boer, anderen hebben er een baan naast”, vertelt hij. “Mijn vader is bijvoorbeeld dokter, maar ook saffraan verbouwer. Dit is erg arbeidsintensief. Je plukt de bloem, waarin de steeltjes zitten die je nodig hebt. Eén gram saffraan betekent heel veel bloemen plukken. Vandaar dat het product zo duur is. Doordat mijn familie boer is, heb ik altijd gezien dat landbouw iets is wat mens en natuur verbindt. Daarom wilde ik meer voor de natuur doen.”
Thee
Zelf had hij in Iran het gevoel dat hij het plafond bereikt had. Daarom wilde hij naar Europa, om hier iets nieuws op te bouwen, vertelt hij. “Samen met mijn vrouw en kinderen ben ik hierheen gekomen. De rest van mijn familie woont nog in Iran. Voor mij was het duidelijk dat ik iets met planten en kruiden wilde doen. Ik dacht in eerste instantie aan thee, omdat niet veel mensen saffraan in de keuken gebruiken. Daarom vergeleek ik de theeconsumptie van allerlei landen in Europa met elkaar. Nederland sprong er bovenuit. Dit land heeft de hoogste theeconsumptie per persoon in de EU. Daarom wilde ik mijn concept hier verder ontwikkelen. Ik was onderdeel van een programma om de natuur terug te brengen in je bedrijf. Dat heeft me veel gebracht.”
Planten en kruiden
In Iran deed hij ook al iets met botanicals. Daar had hij een online platform, een soort Facebook voor boeren, waarop je het verhaal van de boer kunt lezen en het product rechtstreeks bij hem of haar kunt kopen. Zijn aandelen heeft hij uiteindelijk verkocht aan zijn investeerders. Twee jaar terug ontstond vervolgens oostaMo. “Met oostaMo maak ik botanische drankjes. Ik bundel planten en kruiden in een soort theezakje, dat je ’s avonds in het water laat zakken en een nacht laat staan. De volgende ochtend heb je water met een heerlijke, natuurlijke smaak.”